جنینگز نعره زد: «نه، نفهمیدیم. لازم هم نکرده دوباره بخوابی. این دفعه خیلی تند رفتی و ما رو جا گذاشتی. تو از کجا تونستی اون آهنگو بازسازی کنی و چطوری تونستی با استفاده ازش قاتلو پیدا کنی؟»

گریسولد خرناسی کشید و گفت: «مگه نیازی هم به توضیح هست؟ قط هفت تا نت موسیقی وجود داره و نت هشتم تکرار همون نت اوله. دو، رِ، می، فا، سل، لا، سی و دوباره نت دو تکرار میشه. برای این نت‌ها از حروف الفبا هم استفاده میشه که این طوریه: C,D,E,F,G,A,B و C دوباره تکرار میشه. حتماً خودتون راجع به کلید دو یا سل و این جور چیزا شنیدین.

بسیار خوب، ممکنه ــ هر چند عادی نیست ــ که اسمی وجود داشته باشه که حروف به کار رفته در اون شامل حروف A تا G باشه. مثلاً میشه به اسم اِیس بِگِد اشاره کرد. به محض این که من این اسمو شنیدم، فهمیدم که قاتل خودشه. اسمش رو با نتهای موسیقی هجی کردم که شد لا، دو، می، سی، می، سل، لا، رِ یا A,C,E,B,E,G,A,D با یه مکث کوچولو بین نت سوم و چهارم. وقتی که این نت رو با پیانو زدم، رادنی فوراً شناختش و کل ماجرا همین بود.»